Waarom je buitenverwarmer eigenlijk kapotgaat (en hoe we dat hebben opgelost)
Buitenverwarmers hebben het best zwaar te verduren. Eén moment geven ze krachtige warmte af, en het volgende moment staan ze bloot aan vochtige, zoute lucht.
De meeste mensen denken dat het verwarmingselement als eerste kapotgaat. Maar eerlijk gezegd is dat zelden het geval. De echte oorzaak is meestal de verbinding tussen de draden.
Het langzame proces van beschadiging
Dit is wat er zich onder het oppervlak afspelt. In die goedkope verwarmers is de plek waar het verwarmingselement in contact komt met de stroomkabel een grote zwakke plek.
Wanneer de verwarmer wordt aangezet, gaat de warmte niet alleen richting voren, maar ook richting achteren langs de draden. Als het isolatiemateriaal niet bestand is tegen deze constante thermische belasting, wordt het broos. Dan barsten de draden.
Zodra er een barst is, kan vocht en zoute lucht gemakkelijk binnendringen. Hierdoor kunnen de draden beschadigen en uiteindelijk kortsluiten. Klaar: geen warmte meer.
Waarom wij het anders doen
We hebben besloten om geen standaard silicoon- of heat-shrink-materialen meer te gebruiken. Deze materialen smelten of scheuren na een paar seizoenen al weg.
In plaats daarvan gebruiken we een speciaal soort isolatiemateriaal en hittebestendige fluoropolymeermaterialen. Dit zorgt ervoor dat vocht bij de aansluitingen blijft uit de buurt. Tegelijkertijd is het materiaal flexibel genoeg, zodat de draden kunnen uitzetten en krimpen zonder dat de isolatie wordt beschadigd.
Er is echter wel een nadeel: omdat deze isolatie permanente is, kun je de draden niet zomaar loskoppelen als er iets misgaat. Je moet dan het hele systeem vervangen.
Het kost wat meer moeite om dit te repareren, maar het is de enige manier om te voorkomen dat de draden beschadigen.
Het “ademhalingsprobleem”
Op de verpakking staat vaak een IP65-classificatie. Dat betekent dat de verwarmer bestand is tegen stof en een beetje water. Maar water is niet het enige probleem.
Een groot risico is het zogenaamde “ademhalingsprobleem”. Wanneer de verwarmer afkoelt, ontstaat er een klein vacuüm dat vochtige lucht naar binnen trekt.
Door de aansluitingen goed te isoleren, blijven de onderdelen droog, zelfs wanneer de verwarmer zich continu inschakelt en uitschakelt. Dit zorgt voor een constante stroomstroom en voorkomt dat de verwarmer gevaarlijk wordt.
Het is dus veiliger – en de verwarmer duurt ook veel langer.