Houd je infraroodverwarmers in de badkamer veilig (en niet gevaarlijk) Het plaatsen van een infraroodverwarmer in een badkamer is vergelijkbaar met het spelen van een spelletje kat-en-muis met vocht. Er is overal stoom en waterdamp, en wanneer deze stoffen in contact komen met een hete lamp, kunnen er problemen ontstaan. Denk hierbij aan kortsluitingen of stroomlekken – dingen die je zeker niet wilt hebben terwijl je uit de douche komt. Om alles veilig te houden, kijken we naar dit probleem vanuit drie verschillende aspecten. Eerst: het behuizingselement. Vocht leidt gemakkelijk elektriciteit. Om te voorkomen dat de stroom op de verkeerde plek terechtkomt, gebruiken we isolatiematerialen die bestand zijn tegen hoge temperaturen, precies op de plekken waar de lamp in contact komt met het behuizingselement. We gebruiken ook behuizingen met een IP-classificatie. Dit kan worden gezien als een soort regenjas voor de kabels; het voorkomt dat stoom in de contactpunten terechtkomt. Als deze afsluiting het begeeft, kan vocht de opening tussen de geleidingen en het metalen frame overbruggen. Daarom gebruiken we keramische sleeves – deze zorgen ervoor dat de ‘ hete’ delen fysiek gescheiden blijven van de wandmontage. Vervolgens: de connectoren. Standaardconnectoren kunnen het niet waarderen om in vochtige omstandigheden te werken. Ze roesten, oxideren en kunnen zelfs ‘arc tracking’ veroorzaken. Om dit te voorkomen, gebruiken we contactpunten die bedekt zijn met goud of nikkel. Hierdoor blijven ze langer intact. Maar het gaat niet alleen om het metaal. We zorgen er ook voor dat de kabels goed vastzitten en worden afgesloten met siliconenringen of hitte-afkrimpende buizen. Dit voorkomt dat vocht zich in de kabels beweegt. Als je verbindingkast niet bestand is tegen vochtige omstandigheden, zal de isolatie verslechteren. Punt uit. En omdat niets eeuwig duurt, voegen we nog een extra veiligheidsmaatregel toe. De onderdelen slijten na verloop van tijd. Daarom sluiten we de buitenste behuizing van de verwarmer rechtstreeks aan op de aardingsdraad. Op deze manier wordt de stroom onmiddellijk onderbroken wanneer er een defect optreedt. De stroom wordt dus uitgeschakeld voordat er problemen kunnen ontstaan. Een laatste punt om in gedachten te houden: die hoge-wattageslampen worden ontzettend heet. Zulke hoge temperaturen kunnen goedkope plasticmaterialen broos maken. Als het plastic barst, zitten er geleidingen in een vochtige ruimte. We gebruiken materialen met een hoge glastransitietemperatuur, zodat ze flexibel en sterk blijven, ongeacht de hoeveelheid warmte die ze moeten verdragen.